cold silence ...

Posted by angel (..., Iran) on 15 July 2009 in Abstract & Conceptual and Portfolio.

می روم ته دنیا، ته دنیای پاستیلی ِ مسخره ای که خرس هایش می شنوند آغوشی برای ناقوس های کلیسا !
می روم قعر سکوت ِ قبر آسایی که نگاره هایش به وسعت موریانه هایش تنهایند ... می روم از واژه تا بغضی که رد می شود از هر تخته سنگ ِ گوشه خیابان ، رقاصه ی عابر ِ ماتم زده ای که سوت هایش طعم نعناست ...
اینجا کنار ِ تخت ِ خوابیده ی اتاقم دیوارها بد لج آبی ِ شان گرفته ... اینجا موج ِ چوبی ِ کمد بد رژه می رود مخم ! مغزم !و تمامی ِ چهار دیواری ِ مربع مستطیلی ِ سکوت ِ دلم را ...
اینجا آفتاب هایش رنگ و روشان رفته ، خورشید خانم بهت است که می تاباند من را ...
اینجا همه چیز یخچال است .من ! لبخند ِ ژکند مسخره ی عروسک ها ! چسب ِ ماکت ِ روی میز ..
صدای آهنگی که بی گناه ته فکرم را قدم می زند ... ملحفه ی تخت .. پتوی گلبافت سبز ... یخ ِ یخ !
و من به اندازه ی آغوش ِ باز ، به حد مسمومیت معصوم .. خیانت ی را انگار گره خورده ام با تاریکی
جنایتی طعم خون گریه هایم گرفته .. رعشه ویبره می رود وجودم را
و تنم حد ِ تن نو عروسی پنهان ِ لباس سیاه عروسی آرام .. آرام ِ آرام عزادار است
هزار هزار بهانه ی سیگار می گیرم ... خواب دلم از صدای ِ در است که می پرد
کسی می آید ؟
خوابم ؟
کسی میرود؟
لب پر ِ اعجوبه های غنچه ای ِ لبم خشکی ِ نم زده ایست خفقان ...
پست چی ِ دلم نامه ها را بلعیده .. کودکی ام دست بلند می کند تا شاید معلمی شود روزگار...
اینجا مِن و من هایم به جای من نفس می کشند .. داغی ِ لبخند هایم عریانی ِ بوسه ای بی ریا فریاد می زنند ..
اینجا کبوتری آن طرف ِ در ... منی قفل ِ پنجره ام ... تا شاید عنابتی شود رهایی ِ چشم ها را ...
دلم بهانه گیر ِ نفس ها .. می جوشد فوران یافته ی نگاه ِ عصای پیرزنی را
و سپیدی ِ طعم اندامم است که هدیه می شود ربان زده سیاه .. به گور کنی که دیشب ها جنازه ام در دستانش بود..
اینجا تاب هایش دنیایی دارند دنیایش تاب دارد گویا !
تابهایش به وسعت دنیایش گیج ِ ماتمند ..
و همه شان با هم .. با من !
یخ ِ یخند !

angel