FreeDOm !

Posted by angel (..., Iran) on 17 October 2008 in Abstract & Conceptual.

رعشه ای سر می کشد زیست
انتظار ِ پیچیده ایست کشتار ِ نوجوان برگ ِ پیر را
روز ِ تبداریست که می گذرد
لاشه ی اسیر ِ خیابان دود می شود پیشانی اش
و رد و پای آدمکان می کوبند ، دمادمی ِ تکرار
سایه ی انگشتی بر پشتم ،
صدایی بهانه می شود
خیره می شوم سه قدمی ام را
سرخوشی ِ بیست و دو سالگی سوت می زند ریل گیسوانم
سپید پوشی که عروس نیست خیره ی چشمانم
مدهوش ِ خط خطی ها
رنگ ها
بهار های نو جوانه
پاییز بی عصا
زمستان ِ مکث
و چتری که بسته باران می بوسد

لبانم سوت وار می لغزند
نُت طی می شود استخوان هایم را
.
.
یک سال می گذرد
یک عمر می گذرد
یک عصیان
و نگاهی که زیر ِ شلاق ِ سکوت کبود است
من می گذرم
خنده می گذرد آلاچیق لب
چشمانم آویزان ِ گیره ی طناب ِ رخت ِ حیاط
آسمان سفید
...

کسی فریاد می زند

"به هوش آمد"

angel