So far from home ... Do U Know U r Not Alone?!

Posted by angel (..., Iran) on 12 September 2008 in Plant & Nature.

در انعکاس مخوفی شب
پشت صدای طپش قطار
کسی تمامی "حیات" جیغ میکشد
ناله ام شبیه بهانه در سکوت
و خش خش ِ دیوار خراب می شود روی سرم

اینجایم...

بالای تختی
پس این کوپه ی یخ!
با استخوانهایی نازکتر از تار موهایم از درد
و میرود قطار
پس از اعدام این حیله گر زمان
و حکم ... صادره از بی نهایت

گلویم عجیب می زاید بغضش را
____سردم____
می خواهم که بمیرم از نو
دل تنگی شاخه شاخه ی تنم فریاد می زند
و قطار هم چنان می رود
و این مغز تکه تکه بالا می آورد تکواژ
این دستان به کندی واژه

نگاهم
جامانده میان این سیاهی وخیم
پس پنجره دهشتناک تر از دیروز

و امروز
از تو هم دورم
دورتر از حجم خالی دستانت
دورتز از این اشک بی قرار
دور و دورتر از همیشه

و تو دوری
خدا از هر دوی ما دورتر
و این قطار هم
تا دوری ام

می رود!

angel

Comments (14)

vahid from Iran

good eye-nice shot---

12 Sep 2008 8:29pm

Niko0o0 from Iran

بالا
باز هم بالاتر
قطار میرود
من
هنوز
هم
منتظرم
:|

12 Sep 2008 8:32pm

vahid ba from tehran, Iran

رهاشده با خويش.

و در آن سوی نهالستان ِ عريان
هيچ چيز از واقعه سخني نمي‌گويد

13 Sep 2008 4:40am

Masoud Nahali from Tehran, Iran

very creative idea. well captured.

13 Sep 2008 9:38am

marziyeh from tehran, Iran

kheily akse ghashangie bravo...

13 Sep 2008 11:51am

Behzad from Tehran, Iran

tasvire kheily zibaei az asemoone, hesse jalebi ham dare. zemnan mamnun babate comment :)

13 Sep 2008 2:12pm

golshan from stockholm, Sweden

با آبرنگ
از حسرت
خانه ای را می کِشم
.
.
از دردِ غربت
باغی را
.
.
از صدایِ هق هقِ گریه
.
.
.
.
از ملال
کوچه های تنگ را
از مهِ مکان های باز را
از تشنگیِ باران را
از انزوا
.
.
می کِشم
من سرزمین ام را
...می کِشم
~
[aly bod dokhtar:*]