Cold breath of a passenger

Posted by angel (..., Iran) on 31 August 2008 in Plant & Nature.

در اوج ِ این آتش فشانی ِ کور
در اوج ِ التیام روزها
چشم های روزگار شبیه ِ پیر زنیست نگاهش خم !
زمستان چله اش بهانه می کند
و دمادم ِ پرستوهای کوچ هق هق ِ بالیست لبیک ِ گیسوان
...
دلم رنگ ِ کودکانه بهانه می گیرد
و بغض ، سوسوی مادرانه ای می شود هم نام ِ لی لی ِ روزها

سکوتم دم ِ سرد ِ مرد ِ مسافری ، کنج ِ یک کوپه ی یخ
و ساعت شمار انگشتان نت به نت طی می شود ، مغز

طعم چای جوشیده می دهم
و ضخامت لاک رنگ پریده ی ناخن ها اخبار امشب
دلم لحظه شماری مست
فکرم پرواز یاکریمی گوشه ی بام
و افق های ذهن لایه به لایه

آرامم
و ترنم پژواک یک صبح ِ مادرانه
که کسی از غیب می آید
قدر آغوشم
هم ارتفاع زخم

خوابم می برد

بوق ِ ممتد ِ مرد سوی زن ِ فاحشه ی خیابان
بیداریست

.
.

هم آغوشم بالش
من آبستن از درد های تو
تو در ماتم چشمان ِ من

خواب می روی

angel