Puerile

Posted by angel (qazvin, Iran) on 22 July 2008 in Architecture.

شده ام دخترک ِ کوچک ِ شاه پریان ِ قصه های مادر
و بغض پر می کنم کوزه آبی کنار لمس ِ دریاچه ی ثانیه ها
من از انزجار هیولاهای چشم پاک ِ ربان شده به گیسوانم می آیم
و تلافی ِ تمامی ِ دیشب های خواب نرفته ام
لبخند ، فرش شده مادرانه ، صورتم را
...
گاه از هول سر ریز رویای کودکی
سراچه ی مغرم می نالد

گاه سنگ ِ لی لی ِ کودکی هایم مقابل آواز نی لبکی چوبین ، درد می نوشد
گویی کسی مقابل بالهایت پرواز کند
و تو سراسر بخندی
گویی دلت بریزد
سرت برود
مادر فریاد زند

تو رها شوی
گویی مقابل ِ عقربه شدن ِ جفت تاس ِ چشمانت
کودکی هایت
چو رقص ِ کبک وحشی ای گم شده در برف

.
.
.

گویی تو باشی و یک عمر

کودکی ِ پشت ِ پرده مقابلت !
...
Angel

Comments (14)

golshan from stockholm, Sweden

تنها صدایم کن تا فریادت را بشنوم
.
.
فقط مرا صدا کن تا فریادت را بشنوم

26 Jul 2008 8:11pm

سپیده from Iran

خداحافظ

26 Jul 2008 8:15pm

Shervinator® from Isfahan, Iran

comment++!

26 Jul 2008 9:04pm

vahid ba from tehran, Iran

dari be soye hich ....

27 Jul 2008 3:34am

saeed from ahwaz, Iran

I love this kind of handcrafted wooden doors! so lovely indeed! and also I like the tonality of it( your shot) ;)
nicely framed! well done.
!...در بگشاي
!...اين منم، من
!...بيا، بگشاي در، بگشاي! دلتنگم

27 Jul 2008 4:21am

Faramarz from Tehran, Iran

تصوير را زيبا ديدي و زاويه ي خوبي را انتخاب كرده اي... زيباست
شعر هم فضاسازي دلپسندي دارد. مرسي
.
من هم با ديدن اين عكس به ياد شعر م.اميد افتادم
مرسي سعيد
مسيحاي جوانمرد من! اي ترساي پيرِ پيرهن چركين
هوا بس ناجوانمردانه سرد است... آي
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوي، در بگشاي
م.اميد

27 Jul 2008 4:49am