after the rain

Posted by angel (..., Iran) on 5 July 2008 in Plant & Nature.

نه از بوی گس ِ باغ های باران خورده ملولم
نه از بوی خاک
طپشم را بزاق سیمرغ قاف هم ناله نمی کند
و ازدحام ِ سرخی ِتار و پودم نم می کشد روزم را
کوتاهتر از سایه
گریان تر از هرم نفس های کودکی آبنباتش دزدیده روزگار
..
رایحه ی شب هایم بوی خون کفتاران ِ اسیر گرفته
و بی آستین لب به لب ِ ریل ِ قطار
ترک ِ استخوانهایم را رد می شوم

لاجوردی ِ ناخن هایم زیر و رو می شود
رعشه ی بازوانم دیوانه ام می کند

و سوت و کوری ِ زمین است که له می شود ریتم پاهایم را

صبح های لکنت
عصرهای دلتنگی
شب های تنهایی

قدم های پوچ
نعره های زمین
.
.
.

چه با بغض اند این موهای از آغاز سپید خلقت شده
چه بی قرار من
و چه نالان یکایک ِ همدردی ِ حافظ
امروز

...

Angel