پشت نرده های بلند ِ باغ انزوا

Posted by angel (qazvin, Iran) on 8 June 2008 in Plant & Nature.

زمستانی سرد بافته ی موهایم
و عمق ِ آه های مزمن کوبیده می شود گلوگاه
صدایی ، خفته ای بیدار
تمنایی از وصال
.
.
.

و درد دارم بودن هایم را
درد تولد ِ جنینی بالهایش خفته در خونی ساکت
مسمومیت هایش قصه ی پرواز باران ِ یک پا
اسیر
براده هایش هم طپش نور بلعیده شده
مسکنش بغض هایمِ
و آسمانش اشک

درد ِ من
نا تمامی ِ تولدش
خفتگی ِ بالهایش هم سلول ِ تاریکی

...
هم قصه ی لیلیان ِ عاشق
تار و پودش فرهاد

نُتش لال


درد ِ من
بوسه ی آرامشی ناتمام ِ تن ِ باکره ام

درد ِ من
قاب عکسی از تن
درد ِ من تاریکیست
...

Angel

Canon IXUS 800 IS
1/250 second
F/4.0
15 mm