نزدیکی های سیاهی

Posted by angel (..., Iran) on 1 June 2008 in Plant & Nature.

و مردمک ِ جیوه گون ِ آب
می نوازد این لختی ِ نرم گیسوانم را
آن هنگام که هم موج ِ پژواک ِ نسیم
آرامشم .. تثبیت ِ نگاهت
ترنمم .. تقدیر ِ صدایت
و دعای باران ِ آسمان
خیس ِ این قدم هاست

.
.
.

و آزاد می شود هرم ِ این نفس ها
آنجا که پاها بالاتر از زمین
رعد تمنای نبض هاست

آن جا که
پشت ِ این ضرب آهنگ ها سکوت

پس پرچین ِ دریا شهری

و
کوچه نگاه های شهرش
کودکی لب بسته بوی مرگ میدهد
..

Angel